Жывём так, быццам дзеці дадзены нам у асабістае распараджэнне, забываючы пра тое, што яны не падораны нам назаўжды, а давераны ў якасці каштоўнасці, за захаванне якой з нас спытаюць.
Нас абавязкова спытаюць, як мы выканалі ускладзеныя на нас абавязацельствы, заключаныя ў бацькоўстве. Аднак задавальненне быць бацькамi і тое, што гэтыя малюсенькія істоты - плоць ад плоці і кроў ад крыві нашай - засланяюць нам галаву і прыводзяць да бестурботнасці. Бясконцыя бытавыя клопаты, звязаныя з выхаваннем дзяцей, - марнасьць, за якой часцяком губляецца галоўнае.
Звярніце ўвагу, на што вы марнуеце час, які адпушчаны вам на бацькоўства і мацярынства. Вялікая яго частка сыходзіць на тое, каб накарміць, апрануць, пагуляць з дзіцём. Нейкая частка сыходзіць на далікатную валтузню з імі, ад якой і вы, і дзеці атрымліваеце масу задавальненняў. Пакінуты час надаецца навучанню іх неабходным навыкам: гэта - гаворка, хаджэнне, чытанне, пісьмо, маляванне.
Дзеці - найвышэйшая радасць дарослага чалавека. Глядзець на іх можна бясконца і атрымліваць задавальненне, проста назіраючы за іх валтузнёй. Мы звязваем з імі свае мары і надзеі. Кожнае дзіця выдатнае, блізкае да дасканаласці, і немагчыма паверыць, што яно не вырасце выдатным, моцным, разумным чалавекам...
А часам... Бывае і так. Колькі неабходна часу, каб дзіця разумела, што браць чужыя рэчы злачынна і амаральна, а потым яшчэ і хлусіць? Непаўнагадовы Р. палічыў неабходным ўзяць з кішэні курткі, якая належыць іншаму чалавеку, грошы і патраціць іх на сваё меркаванне ў мясцовай краме... Пакупкі простыя, але наводзяць на дадатковыя пытанні: а ці ўсё так добра ў сям'і? І чаму з вялікага асартыменту мясцовай крамы дзіця выбраў: маянэз, алей і жменю цукерак. І чаму на пытанне: хто ўзяў грошы? Дзіця не прызналася адразу, не сказала праўду? І чаму родныя людзі не змаглі папярэдзіць, а тым самым прадухіліць супрацьпраўнае дзеянне? Адказ відавочны: за паўсядзённымі клопатамі (накарміць, апрануць, абуць і г.д.) не бачым галоўнага: вачэй дзіцяці, не ведаем, чым жыве, што любіць, з кім праводзіць вольны час па-за домам...
Здзейснена правапарушэнне, вынесена пакаранне, а па сутнасці, хто вінаваты? Гэта дзеянне кваліфікуецца як дробны крадзеж па ч. 1 арт. 10.5 Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях Рэспублікі Беларусь і цягне за сабой пакаранне ў выглядзе штрафу ў памеры ад 2 да 30 базавых велічынь. Адказнасць па гэтаму віду правапарушэнняў наступае з 14 гадоў. Але ўлічваючы той факт, што дзіця не мае самастойнага заробку, камісія яму вынесла пакаранне ў выглядзе папярэджання. Будзе праводзіцца праца з непаўналетнім і яго сям'ёй. Хацелася б, каб дапамаглі тыя мерапрыемствы, якія будуць прапанаваны.
Наталля Сцяжко, намеснік старшыні камісіі па справах непаўналетніх Чэрвеньскага райвыканкама
Карта сайта