Урок пачаўся з уступнага слова класнага кіраўніка 8 класа Вольгі Анатольеўны Хацкевіч, якая прадставіла госця і адзначыла, што ўрокі мужнасці сталі традыцыяй у школе.
Хлопцы разам з класным кіраўніком падрыхтавалі відэаролік аб загінуўшых на той страшнай вайне 10 нашых земляках. У іх гонар прагучала песня, на экране мільгалі кадры афганскай вайны.
Уладзімір Уладзіміравіч расказаў аб сваёй службе, пра сяброў-франтавікоў, пра жыццё ва ўмовах вайны, пра загінулых і параненых, распавёў пра гераізм і мужнасці байцоў, аб тым, як яны выконвалі інтэрнацыянальны абавязак, у якіх умовах жылі, аб сумных «Чорных цюльпанах».
Ён паведаміў, што чорнае крыло смерці закранула і яго сям'ю – на той вайне загінуў ураджэнец нашага раёна, брат яго жонкі Сяргей Грыбко.
- Вайна ёсць вайна, - сказаў ветэран. - Тут, на вайне выяўляюцца ўсе якасці чалавека. Гэта праверка на трываласць, ўстойлівасць і мужнасць. Самыя надзейныя і верныя сябры - гэта сябры-франтавікі.
Хлопцы 13-14 гадоў, вядома, не ў поўнай меры здольныя ўсвядоміць усё, што адбывалася на той вайне, і наогул, - навошта яна была патрэбна. Аднак, на думку педагогаў - такія сустрэчы спрыяюць фарміраванню маральных установак, патрыятычных перакананняў і грамадзянскай пазіцыі асобы школьнікаў, прышчапляюць пачуццё гонару за сваю Радзіму і паважлівае стаўленне да яе гісторыі.
У канцы мерапрыемства Вольга Анатольеўна ўручыла Уладзіміру Уладзіміравічу кветкі ад імя ўсіх навучэнцаў і педагогаў школы.
Таццяна Марцьянава. Фота аўтара
Карта сайта