Режим работы
Рэжым работы
  • пн
  • вт
  • ср
  • чт
  • пт
  • сб
  • вс
8:30-13:00 | 14:00-17:30
×

Папярэджанне

JUser::_load: Не атрымалася загрузіць карыстальніка з ID: 837

04 Май 2020

Ветэран вайны з вёскі Крыніца Кліноцкага сельсавета Пётр Каспяровіч адзначае 96-ы дзень нараджэння

Усё больш аддаляе нас час ад ваенных падзей.

І як радасна, што жывуць яшчэ ветэраны, якія змагаліся з нямецка-фашысцкімі захопнікамі, - непасрэдныя ўдзельнікі тых вогненных гадоў. Адзін з іх - Пётр Іванавіч Каспяровіч.

Нягледзячы на ​​шаноўны ўзрост, праблемы са слыхам, Пётр Іванавіч захоўвае ў памяці ўсё перажытае падчас вайны. Распавядаць яму пра гэта вельмі цяжка. Калі пачалася вайна, Пятру было 17 гадоў. Дарослы хлопец, ён разумеў, што сядзець склаўшы рукі нельга. Балюча было глядзець, як у яго родных мясцінах гаспадараць немцы. Нянавісцю і прагай помсты напаўнялася сэрца...

Разам з іншымі хлопцамі сталі думаць пра тое, як змагацца з захопнікамі. Як толькі ў кліноцкіх лясах з'явіліся першыя партызаны, далучыліся да іх. Быў байцом партызанскага атрада «Праўда» партызанскай брыгады імя «Газеты «Праўда».

Пётр адрозніваўся адвагай і рашучасцю: браўся за самыя складаныя і небяспечныя заданні. Быў разведчыкам ў атрадзе. Здабываў звесткі аб дыслакацыі немцаў, даводзілася хадзіць і на падрыў эшалонаў.

А як былі рады вызваленню! Слёзы наварочваюцца на вочы ветэрана... Адразу ж у 1944-м годзе быў прызваны ў Чырвоную армію. Служыў у 30-м асобным хімічным батальёне, затым стралком у 94-м асобным памежным атрадзе. Узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі, ордэнам «Вялікай Айчыннай вайны ІІ ступені», медалём «Партызану Вялікай Айчыннай вайны ІІ ступені», шматлікімі юбілейнымі ўзнагародамі, да якіх на днях дадалася яшчэ адзiн - «75 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 г.г .».

Пасля службы вярнуўся дадому, ажаніўся. У сям'і нарадзілася шасцёра дзяцей - пяць сыноў і дачка. Працаваў у органах унутраных спраў. Вельмі рана памерла жонка: у 42 гады. З горыччу кажа Пётр Іванавіч і пра пайшоўшых з жыцця пяці сыноў... Шмат гора прыйшлося перажыць...

Цяпер жыве ён з дачкой Ларысай Пятроўнай і зяцем. Не сядзіць склаўшы рукі, не прывык да гультайства. Дапамагае па гаспадарцы, чым можа: і вады прынясе, і птушку пакорміць. З суседзямі сябруе.

- Жыць зараз добра, - кажа ветэран. - Адно дрэнна: сыходзяць сілы...

Віншуем Вас, паважаны Пётр Іванавіч, з днём нараджэння! Жадаем Вам здароўя, бадзёрасці, добрага настрою і пабольш радасных дзён.

Таццяна Марцьянава.

Фота аўтара

Інвестыцыйныя прапановы

Турыстычныя аб'екты раёна

скінуць