Успадкоўванне ажыццяўляецца па завяшчанні і па законе. Спадчына па законе мае месца: у выпадку адсутнасці завяшчання; калі ў завяшчанні вызначаны лёс не ўсёй спадчыны; іншых выпадках, устаноўленых заканадаўствам, напрыклад, у выпадку прызнання судом завяшчання несапраўдным.
Спадчына адкрываецца з прычыны смерці грамадзяніна або аб'яўлення яго памерлым.
Часам адкрыцця спадчыны з'яўляецца дзень смерці грамадзяніна, а пры аб'яўленні яго памерлым - як правіла, дзень уступлення ў законную сілу рашэння суда аб аб'яўленні памерлым.
Месцам адкрыцця спадчыны з'яўляецца апошняе месца жыхарства спадчынадаўца, вызначанае па рэгістрацыі спадчынадаўца па месцы жыхарства (пры яго адсутнасцi - месцы знаходжання) на дзень адкрыцця спадчыны, а калі яно невядома - месца знаходжання нерухомай маёмасцi, якая належыць спадчынадаўцу або яго асноўнай часткі, а пры адсутнасці ва ўласнасці нерухомай маёмасці - месца знаходжання (рэгістрацыі) асноўнай часткі рухомай маёмасці (аўтамабіль, лодка, грашовы ўклад і г.д.).
Спадчыннікамі па законе могуць быць грамадзяне, якія знаходзяцца ў жывых на момант адкрыцця спадчыны, а таксама зачатыя пры жыцці спадчынадаўца і нарадзіліся жывымі пасля адкрыцця спадчыны.
Успадкоўванне па законе адбываецца ў парадку чарговасці, прадугледжанай грамадзянскіх кодэксам Рэспублікі Беларусь. Спадчыннікі адной чаргi ўспадкуюць ў роўных долях, за выключэннем нашчадкаў, спадчыны па праву прадстаўлення (гэта значыць, за сваіх памерлых бацькоў і толькі долю памерлага з бацькоў).
Нашчадкі па законе кожнай наступнай чаргі атрымліваюць права на спадчыну ў выпадку адсутнасці спадчыннікаў папярэдняй чаргі, ліквідацыі іх ад спадчыны або адмовы ад яе.
Карта сайта