Навучэнцы далучыліся да студатрадаўскага руху ў чэрвені.
Самыя працавітыя хлопцы і дзяўчаты яшчэ ранняй вясной сталі цікавіцца, дзе і як яны могуць папрацаваць у перыяд летніх канiкул. Узрадавалася навіне аб стварэнні будатрада, адразу ж туды запісаліся. Назвалі атрад проста, без хітрыкаў: «Ліцэіст». У штабе задоўга да канiкул закіпела жыццё: трэба было правесці перамовы з наймальнікамі, гэта вельмі няпростая задача. Вельмі шмат нюансаў у прыёме на працу, асабліва непаўналетніх; а ўжо правілы тэхнікі бяспекі і ахова працы - цэлая навука. Нямала часу пайшло і на правільнае складанне дагавораў.
Нарэшце, усе пытанні вырашыліся, а тут і канiкулы падаспелі. Зараз пятнаццаць юнакоў і дзяўчат працуюць у «ПМК-237» унітарнага прадпрыемства «Мінскаблсельбуд». Усіх хлопчыкаў і дзяўчынак прымаючы бок забяспечыў спецвопраткай і сродкамі індывідуальнай абароны, перад працай кожную раніцу праходзіць абавязковы інструктаж па ахове працы.
Разам з навучэнцамі працуюць старэйшыя настаўнікі - майстры вытворчага навучання. У вольныя хвіліны паміж працай хлопцы разважаюць: «Што я атрымаю ад таго, што працую на канiкулах?» Станоўчых адказаў выходзіць некалькі: па-першае, гэта рамантыка будатрада. Многія хлопцы чулі ад бацькоў, нават ад бабуль і дзядуль дзіўныя па цеплыні ўспаміны пра гэты момант жыцця. Дарослыя кажуць пра будатрад як аб адным з самых цікавых перыядаў маладосці. Кажуць так, што проста заражаюць гэтай цікавасцю, і як жа можна адмовіцца ад магчымасці таксама паспрабаваць?
Па-другое, любы 16-18 гадовы хлопец, будзь ён хоць самы мацёры антиромантик ў свеце, рады зарабіць грошы. А па-трэцяе - кожны баец будатрада атрымлівае бясцэнны досвед працы ў калектыве, што вельмі важна ў сучасным свеце. Акрамя ўсяго іншага, як адзначыў кіраўнік атрада майстар вытворчага навучання Уладзіслаў Хобатаў, «зносіны навучэнцаў з аднагодкамі ў новым фармаце, па-за аўдыторый і кабінетаў, дае новыя станоўчыя эмоцыі і вяртае драйв, злёгку патухаючы да канца навучальнага года».
Наталля КАРАЛЬКЕВІЧ. Фота Алены Цісецкай
Карта сайта