Словы на дарогу дзецям сказалі ваенны камісар Чэрвеньскага і Бярэзінскага раёнаў Дзмітрый Сініцкі,
дэпутат палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь генерал-маёр Ігар Лаўрыненка.
Ігар Уладзіміравіч адзначыў, што з цяперашнім заклікам ідзе ў войска і яго малодшы сын, каб прайсці, як усе, школу мужнасці і сталення.
Блаславіў хлопцаў на ратную справу праваслаўны святар, протаіерэй Чэрвеньскай Свята-Мікольскай царквы Аляксандр Лазоўскі.
Павітаць навабранцаў прыйшлі людзі, якія ў свой час бралі ўдзел не ў навучальных, а ў сапраўдных баявых дзеяннях: старшыня раённай арганізацыі Беларускага саюза ветэранаў вайны ў Афганістане Віктар Казачонак і старшыня раённай арганізацыі Беларускага саюза афіцэраў падпалкоўнік Станіслаў Альшэўскі.
Акрамя таго, што Станіслаў Адамовіч выступіў перад прызыўнікамі на сцэне, ён падаў для мерапрыемства сваю велізарную найцікавую калекцыю значкоў і медалёў, а таксама шаўронаў і воінскіх знакаў адрозненняў.
Вядома, каб як след пазнаёміцца з усёй гэтай пышнасцю, было трошкі недастаткова адведзенага часу. Тым не менш многія паспелі хоць і бегла, але агледзець гэтую ўнікальную экспазіцыю.
Цікавасць будучых салдат выклікаў таксама стэнд ваенкамата з прадстаўленым абмундзіраваннем і некалькімі відамі зброі.
Сёй-той з хлопцаў даволі ўпэўнена, а іншыя - з некаторай нясмеласцю бралі ў рукі пісталет і аўтамат. Пройдзе нейкіх некалькі месяцаў, і хлопцаў будзе не пазнаць у плане валодання гэтымі прадметамі! Можа, паглядзеўшы тады на гэтыя фота, яны ўсміхнуцца таму, якімі былі салагамі.
Аб салдацкiм жыццi, аб тым, на што ў першую чаргу звярнуць ўвагу з першых дзён службы, чаго не варта баяцца і як хутчэй прывыкнуць да дысцыпліны, распавялі хлопцы, ужо з поспехам спасцігшыя асновы армейскага побыту і ратнай справы. Гэта нядаўна дэмабілізаваўшыся з радоў Узброеных Сіл Віктар СЯРОДКIН і год служыўшы салдат тэрміновай службы Арцём КАБЫШ.
Арцём і Віктар раздалі ўсім прысутным у зале прызыўнікам памяткі «Маладому байцу» з правіламі, як сябе паводзіць і што ўзяць з сабой у войска.
Самым кранальным было выступленне мамы аднаго з прызыўнікоў, Наталлі СЦЯЖКО. Як яна распавяла хлопцам, жанчыне і самой давялося падзяліць няпростае жыццё афіцэра са сваім мужам, паездзіць па ўсім былым Савецкім Саюзе, выпрабаваць бытавую неўладкаванасць, прывыкаць да розных кліматычных зон і звычаяў жыхароў велізарнай краіны. Але быць жонкай вайскоўца - гэта адно, а праводзіць у войска адзінага сынулечку, якім бы ён ужо не быў дарослым і самастойным - гэта зусім іншае. Наталля Генадзьеўна пажадала ўсім хлопцам шчаснай і бясхмарнай службы, добрых камандзіраў і... часцей тэлефанаваць бацькам.
Са словам у адказ на сцэну выйшаў прызыўнік Святаслаў МЯРЗЛЯКОЎ. Ён падзякаваў за добрыя словы, за веру ў хлопцаў і паабяцаў, што новы заклік з гонарам выканае свой абавязак.
Добры настрой і бадзёры дух у зале на працягу ўсяго мерапрыемства падтрымлівалі маладыя вакалісты Дзмітрый МАРКЕВІЧ, Любоў ЕЛСУКОВА, Андрэй ХУРСЕВІЧ.
Шмат хто ў зале падпявалі, калі Дзмітрый Маркевіч палымяна выконваў легендарную і асабліва блізкую чэрвенцам песню «Трава каля дома».
Пакарылі залу сваёй харызмай і зачаравальным гучаннем галасоў Надзея і Аляксандр КАСІНСКІЯ. На тыя некалькі хвілін, пакуль гучала іх аўтарская песня, замёршая зала як быццам пагрузіўся ў нейкую іншую рэальнасць, дзе былі толькі гэты дуэт, музыка і зліваючыся ў адзін два іх невыносна прыгожых, такіх розных і ў той жа час як быццам створаных адзін для аднаго, голаса.
Позвы рабятам прама на сцэне ўручалі Ігар Лаўрыненка, Дзмітрый Сініцкі і Аляксандр Дзюк.
Сорак тры пакуль яшчэ грамадзянскіх хлопца; сорак тры моцных поціска рукі;
сорак тры будучых абаронцы, кожнаму з якіх мы кажам: «У добры шлях!»
Наталля КАРАЛЬКЕВІЧ. Фота аўтара
Карта сайта