Асабліва ўсе гэтыя забавы любяць дзеці. Але і траўмаў з-за зімовых забаў бывае шмат.
Каб усе горачкі былі гладкімі, а гульні — вясёлымі, для пачатку дарослым трэба паклапаціцца аб спраўнасці дзіцячых санак, цюбінгаў і іншага інвентара: праверыць, ці ўсё часткі на месцы, ці няма сколаў, расколін, пашкоджанняў, шчарбін. Канькі павінны добра мацаваць галёнку, падыходзіць па памеры, лыжы — мець надзейныя мацаваннi.
Калі ўсё ў парадку, трэба разам з дзіцём схадзіць на тое месца, дзе яно збіраецца забаўляцца са сваімі сябрамі, і праверыць, ці ўсё там бяспечна: калі гэта горка, то цi не выкацяць з яе дзеці на дарогу, ці не ўдарацца ў дрэва, у плот, слуп. Калі дзеці будуць катацца на лыжах, трэба праверыць, ці няма на лыжні або побач кустоў, ям, яраў, абрываў. Само сабой, нельга дазваляць катацца на каньках па лёдзе вадаёмаў, асабліва каля рыбацкіх лунак і палонак.
Неабходна таксама правесці «лікбез» па правілах бяспекі з самімі дзецьмі: растлумачыць, што нельга з'язджаць з горкі на жываце, з зачыненымі вачыма, што катацца на катку можна ў адзін з усімі бок, а не насустрач руху, а лыжнымі палкамі нельга размахваць або тыкаць у іншых дзяцей.
Магчыма, самі бацькі ўжо крыху забыліся, як гэта балюча і небяспечна - атрымаць снежкам у твар, яшчэ горш — у вока. Але дзецям трэба растлумачыць, што снежкі лепш ляпіць мяккімі, каб яны не былі паходзячымi на камяні і нікога не пашкодзілі.
Як бы мама і таты не стараліся ўсюды «падаслаць саломку», дзеці ўсё роўна падаюць падчас гульняў на снезе і лёдзе. Пазбегнуць траўмаў дапамагае «правільнае» адзенне: аб'ёмныя курткі з воданепрымальнай тканіны, шапкі і капюшоны. Варта не забываць пра рукавіцы, шалікі і зручны цёплы абутак, не здушваючы ногі. Папрасiце дзіцяці прыйсці дадому, калі адзенне ці абутак прамоклі, прымусце пераапрануцца і выпіць гарачай гарбаты.
Таксама настаўнікі, псіхолагі і прапагандысты здаровага і бяспечнага ладу жыцця рэкамендуюць бацькам самім праводзіць час разам з дзецьмі: так і адпачыць можна на свежым паветры, і пракантраляваць бяспеку. І выдатны спосаб без чыіх-небудзь кпінаў успомніць дзяцінства, маўляў «Я што, я - нічога, я «дробнага» з горкі катаў!..»
Наталля КАРАЛЬКЕВІЧ. Фота аўтара

