Што значыць, у школе ўвялі ваенна-патрыятычную падрыхтоўку! Адразу пачаліся розныя цікавыя рэчы, такія, як гульня «Арляня». Ваенны кіраўнік Яўген Гурын паставіўся да справы з усёй сур'ёзнасцю, нават прынёс у школу... апарат ваенна-палявой сувязі! Гэта дазволіла ўключыць у новую гульню «лакацыю»: перадачу шыфроўкі.

Перадавалі на блізкую адлегласць - праз частку двара.

Але ўсё роўна атрымалася вельмі цікава, прыйшлося праявіць і цярпенне, і кемлівасць, некаторым нават спатрэбілася ўменне... слухаць ля дошкі падказкі!

Што яшчэ было на «Арляня»? Пераадольвалі «балота» і кідалі гранаты, стралялі з вінтоўкі і пераносілі «параненага», перапраўляліся па вяроўках і перацягвалі канат.

Суддзям-настаўнікам дапамагаў прадстаўнік ваенкамата, маёр Аляксандр Дзюк. Заадно ён прыгледзеўся да будучых прызыўнікоў, бо ў другой школе шмат моцных, спартыўных хлопцаў, якіх з радасцю возьмуць у самыя элітныя войскі.

Які ж клас перамог? Думаеце, адзінаццаты?.. О, тут інтрыга! Яна раскрыецца ў друкаваным нумары раёнкі на наступным тыдні. Не прапусціце!
Наталля КАРАЛЬКЕВІЧ. Фота аўтара

