Жыццё раскідала нас пасля вучобы па вялікай яшчэ ў той час краіне - СССР. Некаторых нашых аднакласнікаў ужо няма ў жывых ... у апошнія 25 гадоў мы кожны год збіраемся разам. У школу прыходзім на юбілейныя даты. І кожны раз нам ёсць што распавесці адзін аднаму, падзяліцца добрымі навінамі, паспачуваць і дапамагчы ў бядзе…
Пасля школы мы пісалі адзін аднаму лісты, у войска нашым хлопцам. За ўсе гэтыя гады мы сталі сапраўды роднымі людзьмі... Мы вельмі любім сваю класную Інэсу Іванаўну - настаўніка, чалавека і проста выдатную жанчыну. І ўспамінаем настаўнікаў, якіх з намі ўжо няма: Людмілу Мікалаеўну Бабіцкую, Станіславу Мікалаеўну Сляпіцу, Марыю Іванаўну Голікаву, Галіну Міхайлаўну Красікаву, Марка Ісакавіча Карасіка, Зінаіду Мікалаеўну Куляшову…
Мы ўжо пенсіянеры, амаль усе працягваем працаваць. 45 гадоў прайшло з нашага апошняга званка. А юнацтва наша назаўсёды застанецца з намі…
Таццяна Марцьянава. Фота аўтара.
На здымку: Наталля Навумовіч, Інэса Іванаўна Бесман, Навіцкі Уладзімір, другі шэраг – Зінкевіч (Крук) Людміла, Мартьянова Таццяна, Марошак (Акулевiч) Таццяна, уверсе – Станіслаў Альшэўскі.
Карта сайта