У апошні час вельмі часта сустракаюцца ў інтэрнэце такія пасты: аб мамах, якія набылі нейкае сваё захапленне дзякуючы дзецям. Таццяна ТАРАСЁНАК пятнаццаць гадоў таму была вымушаная дапамагаць старэйшаму сыну Дзмітрыю рабіць вырабы ў школу. Гэта яе так захапіла (і сына, дарэчы, таксама!) што маладая матуля стала сапраўднай майстрыхай.
Шмат разоў і разам з сынам, і асобна удзельнічала і перамагала ў розных конкурсах. Толькі гадоў пяць таму, стаўшы зусім дарослым, Дзіма перастаў знаходзіць час на вырабы. Цяпер Таццяна Анатольеўна прыдумляе арыгінальныя творы разам з пляменнікам, трэцякласнікам Сярожам. А дома падрастае новы будучы майстар. Пакуль малодшаму сыночку ўсяго чатыры, але ён ужо з велізарнай стараннасцю размалёўвае шпалеры, рэжа шторы і ўкладвае спаць лялек, зробленых мамінымі рукамі.
Нядаўна ў адну са школ горада паступіла незвычайнае папаўненне. У СШ №2, дзе Таццяна Анатольеўна трэці год вучыць дзяцей дэкаратыўна-прыкладной творчасці на аб'яднанні па інтарэсах «Самаробкіны», з'явілася цэлая вялікая сям'я тэкстыльных і тэкстыльна-каркасных лялек. Пераехалі гэтыя незвычайныя «навасельцы» не адны, а са сваім кветнікам і нават з парай мядзведзяў. Касалапыя, хоць і любяць мёд, але самі струменяць іншы, не менш спакуслівы, водар - кавы, што і не дзіўна: бо яны пакрытыя натуральнымі кававымі зернямі!
Вучні школы першы час не маглі сабе адмовіць у спакусе пакратаць ўсе гэтыя цудоўныя тварэнні. Азнаёміўшыся, прывыклі, і кожную змену мноства пар забіяцкіх вачэй, якія радуюцца вясне і блізкім канiкулам, весела прабягаюць па лялечным шэрагам: ці ўсё персанажы на месцы, цi ва ўсіх у парадку каса і сарафан, цi не пагрызлі шкоднікі яркія кветкі.
Персанальная выстава работ майстра Таццяны ТАРАСЁНАК ўдзельнічае ў нядаўна стартаваўшым рэспубліканскім праекце «Міншчына знаёмая і незнаёмая».
Будзем чакаць, калі незвычайныя ўдзельнікі навучальнага працэсу атрымаюць свае ўзнагароды. А школа ў любым выпадку ўжо выйграла: кожны дзень дзеці і дарослыя атрымліваюць дадатковы зарад добрага настрою і станоўчых эмоцый!
Наталля КАРАЛЬКЕВІЧ. Фота аўтара

