На сплаў сабраліся ўдзельнікі з розных парафій Мінскай вобласці. Ад Чэрвенскай епархіі па благаславенні протаіерэя Аляксандра Лазоўскага прынялі ўдзел 7 чалавек, гэта сям'я Булойчык з чатырох чалавек, Кірыл Краснагiр, Даная Маліноўская і Любоў Джафарова. Збор адбываўся ў храме Жываначальнай Тройцы і пачаўся з Боскай літургіі.
У дзень адплыцця ліў дождж, але гэта зусім не сапсавала настрой удзельнікам злёту, а, наадварот, усяляла ўпэўненасць, што ўсё ідзе па плане і далейшыя дні будуць сонечныя і гарачыя, так і было. Падсілкаваўшыся смачным баршчом і кашай з катлетай, адправіліся на сплаў.
Плыты, каяк і байдарку спусцілі на ваду 18 ліпеня з Барысава ад байдарачная базы. Надзеўшы выратавальныя камізэлькі, размеркаваўшыся пароўну на плытах, з малітвамі пусціліся па рацэ Бярэзіна.
Шлях меўся быць не блізкі, для многіх гэта быў першы сплаў ў жыцці. Некалькі разоў на працягу дня ліў добры дождж, але бадзёрасць духу ніхто не згубіў, і праз 7 гадзін усе шчасна дабраліся да першай стаянкі з начлегам ля вёскі Глівін. Там нас чакаў ужо разбіты намётавы гарадок і сытная вячэра, прыгатаваная на вогнішчы, а галоўнае, духмяны, завараны прама ў вядры, чай.
Было неверагодна прыемна, што з такiм клопатам пастаянныя ўдзельнікі і арганізатары злёту, якія высунуліся наперад на машынах, паставіліся да тых, хто сплаўляўся, і загадзя ставілі намёты, выбіраючы зручныя і прыгожыя месцы, нарыхтоўвалі дровы, цягалі ваду, варылі абеды. А мужчыны, без усялякай дэманстрацыі высакароднасці, ад душы, чысцілі велізарныя абкурадымленыя на вогнішчы рондалі, засцерагаючы далікатныя жаночыя рукі. Перад трапезай, на сон і перад пачаткам падарожжа абавязкова гучалі малітвы - спевы, галасы маладых жанчын і мужчын прыгожа разліваліся над Бярэзінай.
Нягледзячы на стомленасць, адразу пасля вячэры i вечаровай малітвы, усе сабраліся ля начнога вогнішча. Гучала музыка, песні, былі размовы аб вучобе, пра музыку, пра моду, аб падарожжах. І вечная спадарожніца вогнішчаў - гітара дапазна ўтрымлівала каля агню маладых рамантыкаў.
Наступным раніцай ужо а восьмай гадзіне закіпала вада для кашы. Як добрыя нястомныя працаўнікі пад кіраўніцтвам шэф-кухара Наталлі, мужчыны пілавалі дровы і разводзілі вялікае вогнішча. Спартсмен-гімнаст Фёдар Раманавіч стаў пастаянным дрывасекам і па сумяшчальніцтве «дабрадзеем» сплаву 2019 года.
На гэты дзень айцец Сергій, старшыня маладзёжнага аддзела Барысаўскай епархіі, протадыякан, запланаваў шмат мерапрыемстваў для дзяцей. Дзень пачалі з крыжовага ходу ў вёску Глівін, зрабілі крыж з галінак, якія замацавалі лыкам, і з спевамі, услаўляючы Госпада, адправіліся ў шлях.
На месцы разбуранай Крыжаўзвіжанскай царквы адслужылі малебен аб сям'і, у 2014 годзе на месцы царквы усталяваны крыж з памятным надпісам.
Ля стэлы з імёнамі воінаў і партызан, якія загінулі ў Вялікай Айчыннай вайне, адслужылі паніхіду.
Пасля вяртання на стаянку мы рыхтаваліся да сустрэчы з правялебным Веніямінам, епіскапам Барысаўскім і Мар'інагорскiм. Дзяўчаты сабралі прыгожы букет з палявых кветак для дарагога госця.
Зносіны прайшлi ў цёплай шчырай гутарцы, задавалі пытанні Ўладыку: што значыць любоў да бліжняга свайго, як знайсці сілы і дараваць ворагам сваім, і палюбіць іх, як правільна па-хрысціянску любіць хатніх жывёл, гэтае пытанне асабліва цікавіла дзяцей. Бацька Веніямін стараўся адказваць найбольш поўна і адкрыта. Былі пытанні, якія выклікалі ўсмешку, але Ўладыка цярпліва і па-добраму адказаў на ўсё. Распавёў і пра тое, як працуе царква праз Слова Божае з людзьмі, якія апынуліся на сацыяльных ложках у прытулках і з зняволенымі, як Гасподзь дапамагае людзям знайсці сябе і не зламацца.
На злёце кожная хвіліна была дарага, але на гульню ў валейбол, час заўсёды знойдзецца, а тым больш у кампаніі бацькі Сергія. Час за гульнёй «Бульба», перацягваннем ліны і іншымі вясёлымі спартыўнымі гульнямі праляцеў незаўважна. Смех, жарты, запал - гэта сталыя спадарожнікі маладых кампаній, прычым - гэта моладзь выхаваная, стрыманая, культурная. Усе клапаціліся адзін пра аднаго, як адна вялікая сям'я.
Пасля вячэры нас чакала сустрэча з бацькам Аляксандрам Альбертавічам Шымбалёвым, старшым выкладчыкам Беларускага дзяржаўнага педагагічнага універсітэта імя Максіма Танка, аўтарам падручніка «Астраномія. 11 клас». Куча пытанняў была зададзена айцу Аляксандру: ці ёсць іншае жыццё акрамя зямнога ў нашым Сусвеце, чаму ў жніўні зарапад. Хлопцы даведаліся апошнія навіны пра даследаванні на Марсе, і пра тое, адкуль узяўся спадарожнік зямлі Месяц. Выкладчык распавёў, што астраномія - гэта дакладная навука, а астралогія - ілжэнавука. Астралогія занявольвае чалавека, таму што, з аднаго боку, яна дае яму няправільнае ўяўленне аб свеце, самой чалавечай асобе, жыццi, а з другога боку, чалавек становіцца рабом прагнозу, рабом астролага. Гутарка зацягнулася да цемры, і тады ўсе жадаючыя змаглі паглядзець на зоркі ў тэлескоп. Доўга яшчэ пасля сыходу выкладчыка, протаіерэя Аляксандра хлопцы абмяркоўвалі пачутае і ўбачанае ў тэлескоп.
20 ліпеня трэці, перадапошні дзень злёту і апошні дзень сплаву. Трэба пераадолець вялікe. адлегласць ад вёскі Глівін да канчатковай стаянкі - вёскі Восава. Айцец Сергій дае настаўленьне, ўсе молімся перад дарогай.
Наш самаробны крыж быў пастаянна з намі ў шляху, толькі крыху патрабаваў рамонту, бацька Васіль з горада Беразіно і Зміцер з горада Жодзіна паправілі яго, перацягнуўшы лыкам.
Дзень абяцаў быць гарачым, усе намазаліся крэмам ад загару, надзелі хусткі і кепкі. За гэтым строга сачыла інтэрн Ірачка.
Берагі Бярэзіны абрывістыя і вельмі маляўнічыя. Яны заселеныя ластаўкамі і выдрамi, па шляху сустракаліся бабровыя хаткі, у вадзе плёскалася рыба. Сплаў як раз супаў з часам цвіцення лілей. Гледзячы на гэтую прыгажосць, лішні раз пераконваешся, як Гасподзь ўсё цалкам стварыў у гэтым свеце, і хочацца яму дзякаваць за гэтую дасканалую прыгажосць малітоўнымі словамі.
Па шляху сплаву спыняліся на пляжах, чакаючы плывучых на плытах, у гэты час купаліся, адпачывалі, загаралі.
Каля вёскі Белiна сярод стромкіх берагоў зрабілі стаянку для абеду, каб працягнуць шлях да Восава. Неверагодна стромкія і прыгожыя берагi Бярэзіны ў гэтым месцы, глыбакаводнае рэчышча ракі робяць гэта месца выдатным і таямнічым.
Адпачыўшы і падсілкаваўшыся ў Белiна, зрабілі апошні сплаў. Вёска Восава сустрэла нас прыгожымі лугамі на абрывістых берагах, урэзаўшыхся глыбока ў лес, утвараючы натуральныя пляцоўкі для намётавага мястэчка. Нездарма гэта месца так любяць турысты. Тут і правяла апошні вечар злёту праваслаўнай моладзі Барысаўскай дыяцэзіі. Усё ішло па раскладзе: спартыўныя гульні, купанне, катанне на каяках і байдарках, вячэра, малітвы і развітальная дыскатэка ля вогнішча.
Раніцай 21-ага, як ні сумна было, але трэба было расставацца з новымі сябрамі. Пасля сняданку, ўдосталь накупаюся, хлопцы збіралі палаткі, прыбіралі тэрыторыю, збіраліся ў дарогу дадому. Але цяпер ужо на аўтатранспарце. Адпачынак атрымаўся на славу, злёт даў магчымасць удзельнікам пагутарыць з прадстаўнікамі маладзёжных брацтваў, з гасцямі, святарамі, атрымаць асалоду ад прыгажосцю прыроды нашага краю. Цяпер толькі застаецца з нецярпеннем чакаць наступнага лета і новага зьлёту-сплаву па выдатнай Бярэзіне.
Любоў ДЖАФАРАВА, удзельніца сплаву. Фота аўтара
Карта сайта