Самымі доўгачаканымі ўдзельнікамі ўрачыстасці сталі ўнукі. Даша жыве і вучыцца ў Мінску, а Алекс, Наталiта і Сандра прыляцелі з сонечнай Іспаніі. Нягледзячы на тое, што хлопцы з першага класа ходзяць у школу на Тэнэрыфэ, усе трое выдатна гавораць па-руску, часта бываюць у Беларусі і любяць сваіх чэрвеньскiх бабулю і дзядулю.
Сваю любоў, павагу і кранальную шчырасць моладзь прадэманстравала, падрыхтаваўшы тэатралізаваныя сцэнкі з вакальнымі і танцавальнымі віншаваннямі. Гэта вельмі парадавала юбіляраў і іх гасцей. Асабліва ўсіх ўмілавала сваёй непасрэднасцю і вясёлай кемлівасцю малая Сандра, самая малодшая з «іспанскай кагорты».
Тосты і пажаданні, успаміны юнацтва і прагляды прыгожых фотапрэзентацый, гісторыя знаёмства «маладых», шчырыя песні маладосці, салют і шашлыкі, бадмінтон і дыскатэка пад Ціну Тэрнер, званкі з розных куткоў свету, ад Ямала да Маямі - ужо даўно загарэліся беларускія звёзды над Чэрвенем, а на сядзібе Бандарык ўсё гарэлі яркія і гасцінныя вокны.
Гэтая пара заўсёды рада кожнаму, хто зайшоў да іх у дом. Тут заўсёды адагрэюць, накормяць, развесяляць любога госця. Як не бывае нідзе, акрамя кніг, ідэальных адносін кожны дзень і анёлаў на зямлі, так і жыццё Бандарык таксама не складаецца з адных толькі вясёлкавых малюнкаў. Бывае ўсякае, як і ва ўсіх. Але ёсць самае галоўнае - будучае пакаленне. Ёсць іх ўсмешкі, іх увага, іх любоў і клопат. Ёсць тое, дзеля чаго, па словах Бандарык, яны і жывуць: дзеці і ўнукі. І любое золата без гэтага - усяго толькі пыл, значнасць якой надаюць толькі тыя, чые маладыя рукі прымаюць спадчыну старэйшых, каб несці далей і далей, па бясконцай дарозе жыцця.
Наталля КАРАЛЬКЕВІЧ. Фота аўтар
Карта сайта