Што такое SOS-Дзіцячая вёска?
Гэта і тэрыторыя, дзе жывуць дзеці, якія апынуліся ў цяжкай або небяспечнай жыццёвай сітуацыі, без падтрымкі біялагічных бацькоў. Гэта і Праграма, якая ажыццяўляе доўгатэрміновую апеку, пражыванне і выхаванне ў сям'і, захаванне і ўмацаванне сем'яў групы рызыкі, няпоўных і шматдзетных.
Як уладкована Дзіцячая вёска?
На тэрыторыі Дзіцячай вёскі ў Мар'інай Горцы знаходзіцца 12 сямейных домікаў. У кожным доміку жывуць па 5-7 дзяцей, дзе ў дзіцяці ёсць мама, якая любіць і клапоціцца пра іх, ёсць родныя браты і сёстры і адчуванне вялікай і дружнай сям'і.
Дзеці вучацца ў звычайных школах і наведваюць звычайныя дзіцячыя сады, могуць гуляць з сябрамі і запрашаць іх у госці.
Як Дзіцячая вёска дапамагае звычайным сем'ям?
Праз удзел у праектах па ўмацаванні сем'яў і прафілактыцы сацыяльнага сіроцтва, Дзіцячая вёска штогод дапамагае захаваць больш за 250 сем'яў. Гэтыя праекты дапамагаюць сем'ям, у якіх дзеці могуць пазбавіцца бацькоўскай апекі, дзе дзяцей могуць забраць з біялагічнай сям'і. Спецыялісты аказваюць комплексныя віды падтрымкі такім сем'ям, развіваючы здольнасць бацькоў выхоўваць і абараняць сваіх дзяцей.
Дзіцячая вёска супрацоўнічае з органамі ўлады ў Пухавіцкім і Чэрвеньскім раёнах.
За 15 гадоў працы прынялі ўдзел у лёсах 165 дзяцей, у некалькіх выхаванцаў ужо ёсць свае дзеці.
Мэты сустрэчы бацькоў замяшчаюць сем'яў Чэрвеньскага і Мар'інагорскага раёнаў была ў тым, каб падзяліцца вопытам, як супрацьстаяць жорсткаму абыходжанню з дзецьмі ва ўсіх сферах жыцця.
Сустрэчу вёў дырэктар Дзіцячай вёскі Дзмітрый Калтовіч. У яго чацвёра сваіх дзяцей і 52 - на апецы ў Дзіцячай вёсцы. У большасці тых, хто сабраўся на мерапрыемства прыёмных бацькоў так жа ёсць свае дзеці, і, як правіла, некалькі. Падчас знаёмства многія прызнаваліся, што з прыёмнымі дзецьмі бываюць праблемы, асабліва ў пачатку. Многія бацькі прызнаваліся, што іх праца вельмі цяжкая. Але прыносіць плён! Хоць у некаторых бывалі нават такія моманты, калі хацелася апусціць рукі! Аднак дзякуючы любові і душэўнаму цяплу, дабрыні, спагадзе ніхто не адмовіўся ад дзяцей. Паступова ўсе праблемы вырашаюцца, вострыя куты згладжваюцца, асабліва, калі дзеці падрастаюць і пачынаюць нешта разумець, параўноўваць і шанаваць.
Дзмітрый Калтовіч адзначыў: «Не бывае аднолькавых дзяцей, кожнае дзіця ўнікальна. Таму няма і універсальных педагагічных саветаў, як вырашаць тыя ці іншыя праблемы. Але мы можам падзяліцца вопытам, каб даведацца новыя спосабы вырашэння гэтых праблем».
Дырэктар Дзіцячай вёскі надаў увагу не толькі барацьбе з фізічным або псіхалагічным гвалтам у рэальным жыцці, але і адзначыў павялiчанае ў апошнія гады пранікненне злачынных элементаў у інтэрнэт. «Дзіцяці могуць дасылаць сумнеўныя фатаграфіі і прасіць зрабіць такія ж; могуць прыцягваць у дэструктыўныя секты ці групы, схіляць да самагубства; распаўсюджаны булiнг - калі над дзіцём здзекуюцца і труцяць. Усяму гэтаму можна і трэба супрацьстаяць. Даць практычныя рэкамендацыі могуць нашы псіхолагі, ёсць шмат відэаматэрыялаў, якімі мы можам падзяліцца».
У той час, як клапатлівыя і адказныя дарослыя вялі размову пра тое, як абараняць дзяцей, самі дзеці з задавальненне гулялі ў двары пад вясёлую музыку і пад наглядам весёлых вядучых.
У завяршэннi сустрэчы ўсе замяшчаючыя бацькі атрымалі падарункі да школы для сваіх падапечных дзетак. Калі ў канферэнц-зале на раздачу падарункаў і прысмакаў упусьцілі саміх гэтых дзетак, цяжка было ўявіць, што ад іх хтосьці мог адмовіцца, кінуць, пакрыўдзіць, перастаць клапаціцца. Гэта такія прыгожыя, добразычлівыя хлопцы! Выдатна, што ім пашанцавала знайсці іншых бацькоў, якія любяць і клапоцяцца, як пра родных.
Удзельнікі мерапрыемства вырашылі сустракацца ў такім фармаце ў будучыні рэгулярна, таму што навучальны курс і якасныя, прафесійныя зносіны нават за адзін дзень далі вельмі шмат.
Наталля КАРАЛЬКЕВІЧ. Фота аўтара
Карта сайта