Атрымалі антырабічныя прышчэпкі супраць шаленства ў выніку кантакту з жывёламі 72 чалавекі. Такой колькасці прышчапляемых можна было б пазбегнуць, калі б мы маглі неяк сябе засцерагчы, пазбягаць непатрэбных кантактаў з жывёламі, асабліва дзікімі або безнагляднымі.
Ад укусаў жывёл часта пакутуюць дзеці, таму неабходна пастаянна праводзіць з імі тлумачальную працу.
Дзякуючы праводзімай медыкамі прафілактычнай рабоце, выпадкаў шаленства сярод насельніцтва не зарэгістравана.
Шаленства па-ранейшаму, ва ўсім свеце застаецца сур'ёзнай і не вырашанай праблемай. Штогод больш за 10 мільёнаў людзей падвяргаюцца імунізацыі супраць шаленства ў выніку кантакту з жывёламі.
Асноўнай крыніцай прыроднага шаленства ў Рэспубліцы Беларусь на працягу многіх гадоў з'яўляецца лісіца. Эпідэміялагічнае значэнне маюць і іншыя дзікія драпежныя жывёлы (янотападобныя сабакі, ваўкі, вожыкі), а таксама сабакі і каты. Могуць заражацца на шаленства і перадаваць вірус іншым жывёлам і чалавеку буйная рагатая жывёла, коні і іншыя траваедныя жывёлы.
Тым, хто трымае жывёл (сабак, кошак), перш за ўсё, неабходна выконваць правілы іх утрымання і штогод у абавязковым парадку рабіць ім прафілактычныя прышчэпкі супраць шаленства.
Не варта падбіраць на дачы, у лесе, на вуліцы дзікіх і безнаглядных хатніх жывёл. Не варта таксама пазбаўляцца ад жывёлы, пакусаўшай або падрапаўшай чалавека, па магчымасці за ім павінна быць ўстаноўлена 10-дзённае ветэрынарнае назіранне.
Пры з'яўленні дзікіх жывёл на асабістых падворках у сельскай мясцовасці, на тэрыторыі населенага пункта трэба прыняць усе меры асабістай засцярогі і забеспячэння бяспекі блізкіх, паколькі здаровыя дзікія жывёлы, як правіла, пазбягаюць сустрэчы з чалавекам.
Калі кантакту з жывёлай, нават вонкава здаровай, ўсё ж пазбегнуць не атрымалася, неабходна ў максімальна кароткія тэрміны самастойна правесці першасную апрацоўку раны (пры пакусанні або аслiненнi жывёлай) і неадкладна звярнуцца ў медыцынскую ўстанову. Толькі лекар можа ацаніць рызыку магчымага заражэння вірусам шаленства і прызначыць прышчэпачны курс.
Варта памятаць: чым раней пачата імунізацыя супраць шаленства, тым верагодней спрыяльны зыход у сітуацыі, якая склалася. Ні ў якім разе не варта адмаўляцца ад прызначанага лячэння і самастойна перарываць яго, гэта можа прывесці да трагічных наступстваў.
Зоя САВАЙТАН, памочнік урача эпідэміёлага ДУ «Чэрвеньскі РЦГiЭ»
Карта сайта