Гэта першыя спаборніцтвы ў такім фармаце для клуба, гэта значыць раней у панкрацiёне ніхто з Чэрвеньскага баксёраў не ўдзельнічаў. Вольга вельмі смелая дзяўчына, яна вырашыла паспрабаваць.
Вынік вельмі добры - наша кiкбоксерша заняла другое месца. Прайграла ў фінальным баі чэмпіёнцы свету ў дадзеным выглядзе спорту. На спаборніцтвы ездзіла з трэнерам «Светагора» па агульнафізічнай падрыхтоўцы Сяргеем СЕРАКОМ. Ён вельмі падтрымліваў Вольгу, за што яму асобная падзяка ад першай у гісторыі Червеня рэспубліканскай прызёркi па панкрацiёну.
Што такое «панкрацiён»? Гэта выгляд адзінаборства, які злучае барацьбу і ўдары. Уваходзіў у праграму старажытных Алімпійскіх гульняў. Легенды кажуць, што панкрацiён стварылі старажытнагрэцкія героі Геракл і Цесей. Чэмпіёнам па панкрацiёну быў знакаміты філосаф Платон.
Панкрацiён быў самым арыгінальным і самым цяжкім спаборніцтвам старажытнай Алімпіяды. Спалучаў прыёмы барацьбы, падсечкі, болевыя прыёмы, задушваннi. Дазвалялася наносіць ўдары ў галаву і корпус, па нагах і руках. Біць можна было рукамі, локцямі, каленямі, нагамі і галавой. Можна было дабіваць ляжачага, які меў права выконваць ўдары лежачы. У панкрацiёне атлеты ўпершыню пачалі выконваць ўдары ў скачках. Забаранялася толькі кусацца, драпацца і біць па вачах. У астатнім гэта было адзінаборства практычна без правілаў і з часам стала прабацькам сучасных баёў без правілаў.
Адраджаемы выгляд барацьбы бяспечней старажытнага. Паядынкі абмежаваныя па часе, выкарыстоўваецца лёгкая і надзейная ахоўная экіпіроўка, якая зніжае траўматызм. Першыя школы панкрацiёна з'явілася ў 60-я гады 20 стагоддзя ў ЗША. У СССР першая секцыя панкрацiёна арганізавалася ў Вільні ў 1986 годзе.
У сучасным панкрацiёне дазволена ўжываць ўвесь арсенал тэхнікі вольнай і грэка-рымскай барацьбы, самба, дзюдо, бокса, тайскага бокса. Сёння ў склад Сусветнай Спартыўнай Федэрацыі панкрацiёна уваходзяць 54 краіны. Ідзе актыўная праца па ўключэнні гэтага віду ў спіс алімпійскіх дысцыплін.
Хто такі Дзмітрый Гвішыяні? Гэты хлопец быў курсантам Ваеннай акадэміі Беларусі. Ён загінуў ва ўзросце 21 год падчас тушэння пажару ў цягніку Брэст-Мінск.
Увечары 28 жніўня 1999 года Дзмітрый з аднакурснікамі ехаў у Мiнск. Цеплавоз раптоўна загарэўся. Гвішыяні стаў тушыць пажар. У гэты час выбухнула ўбудаваная ў паліўны бак цеплавоза акумулятарная батарэя. Дзмітрыя аблiла падпаленай саляркай. Хлопца з вельмі моцнымі апёкамі даставілі верталётам у Мінск у галоўны ваенны клінічны шпіталь. Але дапамагчы было ўжо немагчыма. 1 верасьня Дзмітрый памёр.
За выключную адвагу і асабістую храбрасць, праяўленыя пры выратаванні людзей падчас пажару, курсант Дзмітрый Гвішыяні пасмяротна узнагароджаны ордэнам «За асабістую мужнасць». Ён навечна залічаны ў асабісты склад 1-га ўзвода 2-га курса агульнавайсковага факультэта Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь.
Наталля КАРАЛЬКЕВІЧ. Фота Вольгі Жураўскай
Карта сайта