Пасля заканчэння па размеркаванні прыехала на працу ў Любiшынскi дзіцячы сад. Там і праходзіла яе станаўленне як выхавацеля. Адчувала, што ведаў не хапае. Паступіла ў Мінскі педагагічны універсітэт iм.М.Танка. Вучылася з задавальненнем, хоць у гэты час у яе была трохмесячная дачка. Дапамагалі родныя: у першую чаргу - муж і сёстры. Пасля вучобы стала працаваць загадчыцай у гэтым садку: 13 гадоў прапрацавала на гэтай пасадзе. Затым была загадчыцай трэцім дзіцячым садам у Чэрвені. Цэнтрам развіцця дзіцяці Ірына Генадзьеўна кіруе другі год.
- Каб трымаць марку цэнтра, статус установы, увесь час мы знаходзімся ў пошуку новых ідэй, новых метадаў выхавання, навучання, - распавядае Ірына Генадзьеўна, - мы прышчапляе нашым выхаванцам любоў да сваёй малой Радзімы, сваёй зямлі, роднай мовы. Праз гульнявую дзейнасць дзеці пазнаюць свет. У нас працуе 12 спецыялістаў. Кожны з іх імкнецца на сваім месцы ўносіць нешта новае. Наша правіла - ісці наперад, улічваючы ўсе сучасныя падыходы да выхавання дзяцей. Вялікая работа праводзіцца з бацькамі. Яны - удзельнікі ўсіх святочных мерапрыемстваў і памочнікі ў іх падрыхтоўцы. Такая сумесная праца дае добры вынік: сем'і становяцца дружнымі, прасочваецца пераемнасць пакаленняў.
Але галоўнае ў выхаванні, на думку кіраўніка дзіцячай установы, любіць работу, любіць дзяцей, быць сумленнымі з імі і дапамагаць ім раскрыцца.
Любіць Ірына Генадзьеўна ў вольны час мець зносіны з сёстрамі, іх у яе - тры. Яны часта збіраюцца разам, дапамагаюць адзін аднаму, праводзяць разам сямейныя ўрачыстасці. Раней захаплялася чытаннем, вязаннем. Зараз на гэта часу амаль не застаецца...
Таццяна Марцьянава. Фота аўтара
Карта сайта