Пачынала працу малады выхавальнік у дзіцячым садзе №2 г.Чэрвень. Затым быў шосты дзіцячы сад, а, калі адкрыўся новы, першы на вуліцы Мінскай, перавялі Жанну Мікалаеўну туды на пасаду метадыста. Спачатку было цяжка: новы будынак, трэба ўладкоўваць. Пачыналі з нуля. Шмат дапамагаў Жанне Мікалаеўне муж Сяргей Генадзевіч, педагог і майстар на ўсе рукі.
З 2001 года пасаду метадыста пераўтварылі ў пасаду намесніка загадчыка па асноўнай дзейнасці. А агульны стаж працы Жанны Мікалаеўны ў гэтым садку - 28 гадоў. Асноўная дзейнасць, вядома ж, педагагічная, але прыходзіцца займацца ёй і іншымі пытаннямі: гаспадарчымі, арганізацыйнымі, працаваць з сем'ямі.
З цяплом успамінае Жанна Мікалаеўна сваіх настаўнікаў: класнага кіраўніка Ніну Пятроўну Шмідаву, настаўніцу фізікі Валянціну Яфімаўну Ганчарык. Уладзіміра Мікалаевіча Сцесiна, настаўніка рускай мовы і літаратуры, строгага і патрабавальнага, і ў той жа час з вялікім гумарам. На гуртцы рускай мовы ён вучыў падбіраць рыфмы, пісаць вершы. Гэта захапіла Жанну Мікалаеўну ў школьныя гады: яна сама стала пісаць вершы, піша іх і цяпер. А яшчэ яна складае рыфмаваныя загадкі.
Старанны, добрасумленны педагог, Жанна Мікалаеўна неаднаразова ўзнагароджвалася Граматамі раённага ўпраўлення па адукацыі, спорту і турызму, Мінскага абласнога ўпраўлення, мае і Падзякі.
Але самая лепшая узнагарода лічыць Жанна Мікалаеўна, гэта ўдзячныя словы бацькоў за выхаванне і навучанне дзяцей.
На думку Жанны Мікалаеўны, выхавальніку, у першую чаргу, трэба цярпенне. Таму што праца з дзецьмі складаная і адказная. А галоўная задача - ахова жыцця і здароўя дзіцяці. І яшчэ - развіццё: інтэлектуальнае і фізічнае.
Вучаць ў садку роднай мовы. І ў сям'і Жанны Мікалаеўны шмат размаўляюць на роднай мове: і муж, і дачка Кацярына, і ўнукі - Глеб і Ганна. Яны вельмі любяць праводзіць час з бабуляй, з ёй заўсёды цікава.
А дома Жанна Мікалаеўна вольны час аддае перавагу праводзіць за хатнімі клопатамі, за вышыўкай і вязаннем. Гэтыя заняткі, якія патрабуюць увагі, спакойныя, даюць магчымасць адпачыць і падумаць...
Таццяна Марцьянава. Фота аўтара

