Ідзі ж ты, разбярыся без падрыхтоўкі, хто ёсць хто ў гэтым вясёлым, шумным шматузроставым сямейным сходзе! Нявесткі і ўнучкі, зяці і нявесткі сыноў, жонкi унукаў і вёрткія усюдыісныя праўнукі - дом і двор кіпяць, напоўненыя народам. Хоць для іх гэта натуральная, зусім ня дзіўная карціна. Бо ў гэтым доме здаўна шматлюдна і шумна: Вера Максімаўна выгадавала шасцёра дзяцей. Вось яны ўсе разам на здымку.
Пяцёра сыночкаў і лапачка-дачка - гэта пра іх, дзяцей Максімаўны! І трое з іх, стварыўшы свае сем'і, таксама сталі шматдзетнымі!
Усё - працавікі, сумленныя, прыстойныя, добрыя, усе дапамагаюць адзін аднаму і падтрымліваюць у любых сітуацыях. Такімі усіх выхоўвала Максімаўна, такіх выбіралі сабе ў пары, такімі і сваіх дзяцей гадавалі. Сёння ў Максімаўны ўжо 15 унукаў - Дзіма, Андрэй, Наташа, Оля, Сяргей, Дзіма, Дзяніс, Ала, Кацярына, Максім, Соф'я, Дзіма, Оля, Таня, Наташа, - і 20 праўнукаў: Маша, Дыяна, Паша, Юра, Паліна, Лера, Ілля, Ягор, Даша, Сафія, Міхаіл, Іван, Ілля, Арцём, Арсень, Цімур, Арцём, Максім, Марат і Віка.
І па-ранейшаму яе дом - як сапраўдны бацькоўскі прычал з старой песні. Сюды спяшаюцца з розных куткоў, сюды нясуць радасці і дасягненні, тут дзеляцца праблемамі, шукаюць савета, і тут заўсёды набіраюцца асаблівых жыццёвых сіл. Як быццам зараджаюцца дабром, мудрасцю, чуласцю, разуменнем, аптымізмам, цярпеннем. Ад яе, ад Максімаўны! Хоць яна ўжо і старэнькая, і дрэнна бачыць, і рэдка выходзіць на вуліцу - але ўнутраная сіла застаецца. Таму што яна не на фізічных законах заснавана. Гэта сіла Дабра і Любові, якой валодае Максімаўна як Мама, як старэйшына роду. Гэта сіла Душы, якая не залежыць ад узросту.
Я заўважыла: чым старэй чалавек, якога віншуеш - тым карацей спіс пажаданняў яму. Таму што адсякаецца ўсё другараднае, і застаецца самае галоўнае і самае важнае. Здароўе, каханне, дабрабыт сям'і - што яшчэ, калі разабрацца, трэба чалавеку?
Максімаўна, здароўя Вам! Будзьце даўжэй з намі!
Наталля КАРАЛЬКЕВІЧ. Фота аўтара

